Vrouw verdwenen van werk en volledig onbereikbaar: hoeveel geduld moet je als werkgever hebben?
Recent heeft de politie in Amsterdam een woning binnengevallen van een vrouw die maandenlang alle contact met werkgever had verbroken. Nadat Pantar, een organisatie die met een arbeidsbeperking werk biedt, maandenlang niets vernam van haar werkneemster, schakelde zij de politie in.
De vrouw werkte al sinds 2012 bij Pantar. Het was een dienstverband zonder problemen. Begin 2025 verdwijnt werkneemster echter ineens van de aardbodem. Vanaf dit moment deed Pantar meerdere pogingen om contact met haar te krijgen. Ze stuurde brieven, belde met haar werkbegeleider en plande afspraken met de bedrijfsarts. Helaas bracht dit geen resultaat. Vervolgens wendde Pantar zich tot de politie. De agenten troffen mevrouw ‘gewoon’ aan in haar woning. Zelfs nadat mevrouw de opdracht kreeg van de politie contact op te nemen met haar werkgever, bleef het stil.
Ruim een jaar na de start van de afwezigheid van werkneemster stopte Pantar met de loonbetaling. Dit betekent dat de werkneemster een jaar lang wel salaris heeft ontvangen, ondanks dat zij geen werkzaamheden heeft uitgevoerd. Na de loonstop vorderde Pantar ontbinding van de arbeidsovereenkomst bij de kantonrechter. Ook bij deze zitting is de werkneemster niet verschenen.
De rechter benadrukt dat, omdat er sprake is van een sociale werkgever, er van Pantar meer geduld mag worden verwacht. Dit betekent niet dat dit grenzeloos is. In de beschreven situatie heeft Pantar alle mogelijkheden onderzocht om werkneemster te bereiken en is ze pas in het uiterste geval naar de rechter gestapt.
Een beëindiging van de arbeidsovereenkomst per direct werd door de rechter niet gevolgd, omdat het gezien de omstandigheden niet kon worden vastgesteld dat werkneemster bewust op deze wijze heeft gehandeld. De mate van verwijtbaarheid kon daarom niet worden beoordeeld. De kantonrechter zal de arbeidsovereenkomst met in achtneming van de opzegtermijn ontbinden. De loonstop houdt echter stand. Daarnaast krijgt de werkneemster wel een transitievergoeding, die een redelijke hoogte zal hebben, omdat zij al sinds 2012 in dienst is.
Het hangt, zoals veelal, af van de omstandigheden van het geval welke mate van geduld een werkgever moet hebben met een werknemer die onaangekondigd en onbereikbaar afwezig blijft. Het kan in ieder geval voor de rechtspositie geen kwaad wanneer een werkgever kan aantonen dat er meerdere opties zijn verkend en dat ook diverse pogingen zijn ondernomen om in contact te komen.
« Terug naar het overzicht